http://kazdy.wordpress.com/2008/06/13/astrologia-a-chrzescijanstwo/ przemyślenia o życiu w odpowiedzi na pytania o wiarę Fri, 27 Mar 2009 09:53:55 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 http://kazdy.wordpress.com/2008/06/13/astrologia-a-chrzescijanstwo/#comment-19 Ewe Thu, 04 Sep 2008 14:00:15 +0000 http://kazdy.wordpress.com/?p=22#comment-19 Dodam maleńką cegiełkę opisującą mój osobisty stosunek do astrologii. Rozmawiałam kiedyś na temat przepowiadania przyszłości z osobą będącą z wykształcenia psychologiem. Zapamiętałam z tej rozmowy jedno ważne pojęcie funkcjonujące w nauce, pojęcie (czy mechanizm) tzw. "samospełniającego się proroctwa". Usłyszeć przepowiednię która dotyczy mojego własnego życia, ważnych decyzji i ich konsekwencji, usłyszeć o tym co mnie czeka, pokusa dowiedzenia się tak ważkich rzeczy jest dla wielu ogromna. Pół biedy więc, jesli usłyszysz że wszystko się powiedzie, że spotka cię samo dobro, ciebie i twych bliskich. Za każdym razem kiedy mijam wielką wróżkę w jaskrawych szatach, z udrapowaną fryzurą i mocnym makijażem, przycupniętą za małym stoliczkiem w cieniu Sukiennic, ogarnia mnie niepokój......co jeśli człowiek którego właśnie karmi swoimi przepowiedniami, usłyszy że wydarzy się cos złego, że spotka go nieszczęście. Może powinnam podbiec i odciągnąć go od niej gdzieś daleko, powiedzieć głośno że tak nie wolno! Nie wolno Ci tego słuchać! Bo kiedy usłyszysz o sobie i o tym co cię spotka, uwierzysz w to bezgranicznie...nawet jeśli postarasz się od siebie odsunąć przepowiednię, wróżbę, będzie ona obecna w Twojej podświadomości, owinie się wokół Twoich myśli, trosk, obaw i pytań, wrośnie w ciebie i w twoją przyszłość. I będziesz podświadomie do niej dążyć, tak aby się spełniła. To mechanizm działania samospełniającego się proroctwa. Dlatego wystrzegam się wróżek, przepowiedni. Nie odważyłabym się słuchać kłamstw spreparowanych na poczekaniu, wyssanych z palca. Nie muszę wiedzieć co mnie czeka. Wystarczy że mam nadzieję i moje plany co do przyszłości. To przecież tak wiele... Dodam maleńką cegiełkę opisującą mój osobisty stosunek do astrologii. Rozmawiałam kiedyś na temat przepowiadania przyszłości z osobą będącą z wykształcenia psychologiem. Zapamiętałam z tej rozmowy jedno ważne pojęcie funkcjonujące w nauce, pojęcie (czy mechanizm) tzw. “samospełniającego się proroctwa”.
Usłyszeć przepowiednię która dotyczy mojego własnego życia, ważnych decyzji i ich konsekwencji, usłyszeć o tym co mnie czeka, pokusa dowiedzenia się tak ważkich rzeczy jest dla wielu ogromna.
Pół biedy więc, jesli usłyszysz że wszystko się powiedzie, że spotka cię samo dobro, ciebie i twych bliskich.
Za każdym razem kiedy mijam wielką wróżkę w jaskrawych szatach, z udrapowaną fryzurą i mocnym makijażem, przycupniętą za małym stoliczkiem w cieniu Sukiennic, ogarnia mnie niepokój……co jeśli człowiek którego właśnie karmi swoimi przepowiedniami, usłyszy że wydarzy się cos złego, że spotka go nieszczęście.
Może powinnam podbiec i odciągnąć go od niej gdzieś daleko, powiedzieć głośno że tak nie wolno! Nie wolno Ci tego słuchać!
Bo kiedy usłyszysz o sobie i o tym co cię spotka, uwierzysz w to bezgranicznie…nawet jeśli postarasz się od siebie odsunąć przepowiednię, wróżbę, będzie ona obecna w Twojej podświadomości, owinie się wokół Twoich myśli, trosk, obaw i pytań, wrośnie w ciebie i w twoją przyszłość.
I będziesz podświadomie do niej dążyć, tak aby się spełniła.
To mechanizm działania samospełniającego się proroctwa.
Dlatego wystrzegam się wróżek, przepowiedni. Nie odważyłabym się słuchać kłamstw spreparowanych na poczekaniu, wyssanych z palca.
Nie muszę wiedzieć co mnie czeka. Wystarczy że mam nadzieję i moje plany co do przyszłości. To przecież tak wiele…

]]>